Bairro Alto i Chiado: kompletny przewodnik po najpiękniejszych dzielnicach Lizbony

Lizbona powitała mnie prawie 10 lat temu słońcem i przepięknymi widokami. Kiedy pierwszy raz odwiedziłam Plac Rossio i Plac Commercio byłam urzeczona. Piękne, żółte budynki, mieniące się w słońcu, cudownie kontrastowały z błękitnym niebem. Ten widok i to uczucie zapamiętam na zawsze. Mój pierwszy spacer oscylował właśnie w granicach Bairro Alto i Chiado. Szłam brukowanymi uliczkami i robiłam zdjęcia na każdym kroku. Nie mogłam uwierzyć, że oto właśnie mieszkam w Lizbonie! Dzisiaj te dzielnice odwiedzam dosyć często i chociaż są one bardzo turystyczne i zatłoczone, to nadal znajduję w nich urok. W tym artykule zabieram Cię na spacer po głównych dzielnicach Lizbony – Bairro Alto i Chiado. Dowiesz się co zwiedzić i jak zwiedzać, gdzie zjeść i jak najlepiej doświadczyć atmosfery obu rejonów.

Wybierasz się do Lizbony po raz pierwszy?

Ściągnij darmowy PDF, który pomoże Ci przygotować się do podróży.

Sciągnij PDF

We respect your privacy. Unsubscribe at any time.

Built with ConvertKit

Zobacz także najlepszy przewodnik na wakacje w Lizbonie

Bairro Alto i Chiado – Czym różnią się te dzielnice?

Bairro Alto i Chiado są położone bardzo blisko siebie. Łatwo je pomylić, choć mają zupełnie inny charakter.

Bairro Alto to składa się z wąskich uliczek, biegnących po jednym ze wzgórz. Są tutaj kamienice mieszkalne, gdzie nadal rezydują lokalni mieszkańcy (choć to obecnie coraz rzadziej jest spotykane ze względu na rosnące ceny czynszów i hałas). Jest to także dzielnica słynąca z nocnych imprez, barów z tanimi drinkami, oraz z małych knajpek, serwujących portugalskie specjały.

Chiado natomiast to dzielnica nieco inna. Charakteryzuje się większą elegancją, obecnością kafejek, ale też historią, bo tutaj właśnie na kawę zachodził kochany przez Portugalczyków pisarz Fernando Pessoa. Na Chiado zrobisz także zakupy – możesz udać się do popularnych sieciówek lub kupić zapasy pyszności w lokalnych sklepach spożywczych.

Jak dojechać i jak się poruszać?

Bairro Alto i Chiado to ścisłe centrum Lizbony i dojechać tutaj jest naprawdę łatwo. Być może nawet to właśnie tutaj się zatrzymasz.

Wybierasz się do Lizbony? – Sprawdź gdzie najlepiej się zatrzymać.

Wokół jest sporo stacji metra. Najpopularniejsze to te na niebieskiej linii: Terreiro do Paço, Baixa Chiado, Rossio lub Cais do Sodré, znajdujące się na zielonej linii. Jeżeli chcesz wysiąść w samym centrum miasta, to najlepszym wyborem będzie stacja Baixa Chiado.

Przez główne ulice przejeżdża także tramwaj 28, który sam w sobie jest atrakcją turystyczną.

Oprócz tego, zawsze możesz złapać Ubera lub Bolta, choć tutaj weź pod uwagę, że często zdarzają się korki, a wąskie ulice Lizbony spowalniają ruch uliczny. Wycieczkowe tuk-tuki także zabiorą Cię na zwiedzanie przez ulice Bairro Alto i Chiado.

Zobacz więcej informacji o transporcie w Lizbonie.

Mapa

Co zobaczyć w Chiado?

Praça de Luís de Camões

Każdy spacer po Chiado prędzej czy później kończy się na tym placu – i dobrze, bo to idealne miejsce, żeby na chwilę przysiąść i poczuć miasto. W centrum stoi pomnik Luísa de Camõesa, najważniejszego poety Portugalii, autora epopei Os Lusíadas. Brązowa figura ma 4 metry wysokości i otoczona jest ośmioma mniejszymi postaciami — wybitnych kronikarzy i poetów z XV i XVI wieku. Cały monument odsłonięto w 1867 roku i do dziś jest jednym z najstarszych tego typu w Lizbonie.

Ale szczerze? Mnie ten plac bardziej przyciąga atmosferą niż historią. To jedno z tych miejsc, gdzie Lizbona żyje w swoim własnym rytmie – miejscowi piją kawę, turyści szukają kadru, a tramwaje przejeżdżają tuż obok jakby nigdy nic. Jeśli zaczynasz zwiedzanie Chiado, zacznij właśnie tutaj.

Café A Brasileira i pomnik Pessoi

Jeśli miałabym wskazać jedno miejsce w Chiado, które musisz zobaczyć -to właśnie tutaj. Café A Brasileira otwarto w 1905 roku i od początku było czymś więcej niż kawiarnią -gromadziło adwokatów, artystów, pisarzy i całą bohemę intelektualną Lizbony. To właśnie tutaj Fernando Pessoa regularnie siadał w cichym kącie, obserwował i pisał. Dziś siedzi przed kawiarnią już na zawsze – w postaci brązowej rzeźby na esplanadzie, przy której wszyscy robią zdjęcia. W środku możesz zobaczyć jego oryginalne okulary i rzadkie pierwsze wydanie Mensagem — jedynej książki, którą wydał po portugalsku za życia.

Ciekawostka, którą rzadko znajdziesz w przewodnikach: właściciel kawiarni, Adriano Telles, wrócił z Brazylii z pomysłem na promowanie brazylijskiej kawy wśród Portugalczyków – i żeby zachęcić do jej picia, rozdawał ją za darmo każdemu, kto kupił inne produkty. Zadziałało. A przy okazji – to właśnie w A Brasileira podobno narodziło się słowo bica, bo kawa spływała bezpośrednio z kranu (po port. bica) maszyny prosto do filiżanki. Dziś to jeden z zaledwie trzech historycznych kawiarni Lizbony, które przetrwały cały XX wiek.

Livraria Bertrand

To najstarsza działająca księgarnia na świecie – oficjalnie, z certyfikatem Księgi Rekordów Guinnessa – sprzedaje książki nieprzerwanie od 1732 roku. Przeżyła trzęsienie ziemi, wojnę domową, królobójstwo, powstanie republiki i całą resztę portugalskiej historii i nadal tu jest. 

Wejście od Rua Garrett prowadzi przez siedem pomieszczeń, z których każde poświęcone jest innemu pisarzowi – Aquilino Ribeiro, José Saramago, Eça de Queirós, Almada Negreiros i inni. Każdy pokój ma dedykowaną półkę z książkami i tablicę z historią autora. Jeśli wejdziesz od strony Café Bertrand przy Rua da Anchieta, przywitają cię ogromny mural z Fernando Pessoą. Siódme pomieszczenie –  dawny magazyn – nosi właśnie jego imię.

Korytarz łączący wszystkie pokoje to osobna atrakcja – zdobią go obrazy i dokumenty opowiadające historię księgarni przez wieki. Możesz tu znaleźć między innymi fragment listu Almeidy Garretta pisanego do braci Bertrand.

Szczera uwaga: Bertrand jest obowiązkowym punktem na liście każdego, kto choć trochę lubi książki. Nawet jeśli nie kupisz nic – warto wejść, przejść przez wszystkie pokoje i poczuć, że stoisz w miejscu, gdzie przez prawie trzy wieki ludzie przychodzili po słowa. Z drugiej strony, jeżeli oczekujesz przepięknej księgarni, to możesz się zawieść. Pomieszczenia tutaj wyglądają jak zwykły sklep i nie są niczym specjalnym. 

Co zobaczyć w Bairro Alto?

Convento do Carmo

Miejsce, które zrobiło na mnie największe wrażenie podczas zwiedzania Bairro Alto. Średniowieczny Klasztor Karmelitów uległ zniszczeniu podczas trzęsienia ziemi w 1755 roku. Do dzisiaj nie został on odbudowany i jest on żywą pamiątką tamtych wydarzeń.

Na terenie klasztoru znajduje się także muzeum archeologiczne, gdzie znaleźć można bardzo interesujące eksponaty. Pomimo, że nie są one oznaczone i opisane, to na pewno warto tam zajrzeć.

Przed klasztorem znajdziesz malutki placyk Largo do Carmo, gdzie jest jeden z najbardziej klimatycznych tzw. kiosków – sklepików, które zostały przerobione na bary. Jeżeli odwiedzasz Lizbonę w maju, będziesz mieć także szczęście zobaczyć kwitnące na fioletowo jacarandy.

Wstęp: 7 Euro

Mapa

Igresa and Museu Sao Roque

Ten mały kościółek miałam co prawda na mapie i mojej liście, ale nie miałam aż tak  wielkiej ochoty go zwiedzać. W Lizbonie jest naprawdę wiele kościołów i stwierdziłam, że będzie ok jeżeli ten pominę. Dobrze, że wyszło inaczej, bo Sao Roque to uroczy kościółek z pięknymi malowidłami na suficie! Podczas mojej wizyty odbywała się próba jasełek i nie mogłam robić wielu zdjęć. Stałam więc i podziwiałam sufit, aż rozbolała mnie szyja!

Wstęp do kościoła: darmowy

Mapa

Miraduro De Sao Pedro de Alcantara

Mój ulubiony punkt widokowy. Bardzo lubię tutaj przychodzić, bo za rogiem jest przyjemny kiosk z kawą i nie ma tutaj aż tylu turystów. Tutaj także spędzaliśmy Nowy Rok i naprawdę polecam to miejsce właśnie tej nocy. Można się bawić przy muzyce do rana i napawać się cudownie oświetloną Lizboną.

Mapa

Elevador da Gloria

Elevador da Glória to funicular kursujący od Placu Restauradores pod górę, aż do punktu widokowego São Pedro de Alcântara — i przez długi czas był jednym z najprzyjemniejszych sposobów na wjazd do Bairro Alto. Otwarto go w 1885 roku, od 2002 roku ma status Pomnika Narodowego, a żółto-białe wagoniki stały się częścią lizbońskiego pejzażu tak samo jak tramwaje.

Niestety, we wrześniu 2025 roku jeden z wagonów wypadł z torów i uderzył w budynek, w wyniku czego zginęło 16 osób. Kursowanie funicularu zostało zawieszone i na dzień pisania tego artykułu nie wznowiono go. Na miradouro da São Pedro de Alcântara możesz dojść pieszo — to tylko kilka minut stromą Calçada da Glória z Placu Restauradores. Widok stamtąd jest taki sam, więc nie rezygnuj z tego punktu.

Bilet: 3.70 Euro

Mapa

Embaixada Concept Store

Najnowszy dodatek do lizbońskich atrakcji. Podczas zwiedzania Bairro Alto, nie pomiń tego małego i bardzo stylowego domu handlowego. Wszystkie sklepy sprzedają ręcznie wykonane ubrania i dodatki do domów. Towaru tego nie znajdziesz nigdzie indziej w mieście. Oczywiście wszystko ma swoją cenę i nie każdego stać na zakupy tutaj. Embaixadę można jednak zwiedzać i nacieszyć oko pięknymi wyrobami.

Mapa

Jardim de Principe Real

Przyjemny park, usytuowany niedaleko Miraduro De Sao Pedro de Alcantara i na przeciwko Embaixady. Główną atrakcję stanowi tutaj rozłożyste, stare drzewo, pod którym można znaleźć tak potrzebny w lecie cień. Doskonałe miejsce również dla rodzin z dziećmi.

Mapa

Jardim Botânico de Lisboa

Jedno z tych miejsc, które większość turystów zwyczajnie omija — i całkowicie niesłusznie. Ogród Botaniczny w Lizbonie istnieje od 1873 roku i przez te wszystkie lata wyrósł na jedno z najpiękniejszych zielonych zakątków w całym mieście. Leży przy Príncipe Real, dwa kroki od Embaixady i Jardim do Príncipe Real, ale jakoś rzadko trafia na listy atrakcji. Od 2010 roku ma status Pomnika Narodowego.

W środku znajdziesz palmy ze wszystkich kontynentów, rośliny tropikalne z Nowej Zelandii, Australii, Chin i Ameryki Południowej, a także cykasy — żywe skamieniałości, z których część przetrwała tylko dzięki ogrodom botanicznym. Wejście do górnej części ogrodu jest bezpłatne, za dolną część (Arboreto) trzeba zapłacić. Mała praktyczna uwaga: latem ogród celowo nie jest nawadniany obficie i może wyglądać mniej soczyście niż się spodziewasz — to świadoma decyzja, nie zaniedbanie. Jeśli szukasz chwili ciszy z dala od tłumów Chiado, to właśnie tu ją znajdziesz.

Windy i funikulary – Jak łączyć poziomy?

Elevador da Bica

Elevador da Bica to mój faworyt spośród wszystkich lizbońskich funiculares — i chyba nie tylko mój, bo to właśnie tu zawsze jest kolejka do zdjęcia. Otwarto go w 1892 roku, zaprojektował go ten sam inżynier co Elevador da Glória — Raoul Mesnier du Ponsard — i od tamtej pory łączy Rua de São Paulo z Largo do Calhariz, pokonując jedno z najbardziej stromych zboczy miasta. Od 2002 roku ma status Pomnika Narodowego.

Jest jedna rzecz, która wyróżnia Bicę spośród pozostałych funiculares w Lizbonie: na części trasy tory biegną dosłownie środkiem ulicy, po której jeżdżą też samochody — jedyny taki przypadek w Portugalii. Wyjście z dolnej stacji też jest nieoczywiste, bo wychodzi się przez tylne wyjście z budynku przy Rua de São Paulo, jakby przez tył prywatnej kamienicy. Bilet kosztuje 3,90 Euro. Mała uwaga praktyczna: funicular jest zamykany na kilka tygodni rocznie na przegląd techniczny, zazwyczaj zimą — warto sprawdzić przed wizytą.

Elevador de Santa Justa 

Winda Santa Justa to jeden z tych widoków, które zostają w głowie – żelazna, gotycka wieża wystająca między kamienicami Baixy, jakby ktoś wyjął ją z innego miasta i wstawił tutaj. 

Zaprojektował ją Raoul Mesnier du Ponsard, inżynier urodzony w Porto, ale z francuskim rodowodem. Budowę ukończono około 1899 roku, a w 1902 roku winda oficjalnie zaczęła działać. Początkowo napędzała ją para – elektryczność pojawiła się dopiero w 1907 roku. Dziś jest pomnikiem narodowym i jedyną w Lizbonie windą działającą w pionie –  pozostałe, jak Glória czy Bica, to tak naprawdę kolejki linowe.

Konstrukcja ma 45 metrów wysokości i siedem pięter. Kabiny wykończone są drewnem i lustrami – są dwie, każda mieści do 29 osób. Na górze czeka taras widokowy z panoramą na zamek św. Jerzego, Tag i dachy Baixy. Kładka prowadzi prosto na Largo do Carmo, gdzie znajdziesz ruiny konwentu i chwilę wytchnienia od turystycznego tłumu.

Szczera uwaga: kolejka do windy potrafi być długa, szczególnie latem i w środku dnia. Jeśli masz nogi w dobrej kondycji, możesz wejść schodami spiralnymi wewnątrz wieży – widok jest ten sam, a satysfakcja większa. Na górę i tak warto wejść,  ale biletu na samą windę nie traktuj jako obowiązkowego punktu programu, jeśli nie lubisz czekać.

Życie nocne – Bairro Alto po zmroku

Bairro Alto od wczesnego wieczora ożywa. To tutaj bawią się turyści, studenci na wymianie Erasmusa, ale także miejscowa młodzież. W uliczkach Bairro Alto znajdziesz małe bary, gdzie wypijesz bardzo tanie piwo i drinki w promocji.

Jeżeli lubisz życie nocne, to warto wybrać się także na Pink Street. Jest to ulica niedaleko stacji Cais do Sodré. Jak sama nazwa wskazuje, chodnik tutaj pomalowany jest na kolor różowy, a nad całością wiszą kolorowe parasolki. Znajdziesz tutaj bary z jedzeniem i piciem, niektóre naprawdę z ciekawym wystrojem.

Pomiędzy Cais do Sodré a Bairro Alto i Chiado jest punkt widokowy Santa Catarina. Kiedyś widok był nieco lepszy, ale niedawno postawiono na dole parę nowych budynków, które lekko psują panoramę, ale tutaj nadal zobaczysz bardzo ładny zachód słońca. Kiedy pogoda jest ładna posłuchasz także muzyki na żywo i spotkasz młodych podróżnych, którzy często właśnie tutaj przychodzą na meet upy.

Mapa

Bairro Alto – gdzie zjeść?

Bifanas do Afonso

To już legenda Lizbony. Małe okienko w ścianie i nic więcej. To miejsce serwuje bardzo dobre bifany, czyli bułki z marynowaną wieprzowiną. Jest to przekąska, ale też bardzo portugalskie i bardzo tradycyjne danie. W Lizbonie są obecnie dwa miejsca tego samego właściciela. Do kanapki zamów małe piwo – tzw. imperial.

Mapa

Estrela da Bica

przyjemna, cicha knajpka, która serwuje tylko parę dań, złożonych z kuchni portugalskiej, ale w menu można znaleźć też na przykład dania japońskie. Wybrałam się tutaj na Walentynki i naprawdę polecam, bo jedzenie jest przepyszne!

Strona internetowa

Manteigaria Pastel de Nata

Pastel de Nata to portugalskie ciasto budyniowe, które smakuje jak niebo. Tradycyjne, te oryginalne, znajdziesz w Belém, ale moim zdaniem te w sieci Manteigaria są najlepsze. Nie kosztują dużo – tylko parę Euro, więc dołóż do nich małe espresso. Raz spróbujesz i zachcesz więcej – gwarantuję Ci to.

Witaj na The Blond Travels!

Blog dla miłośników Portugalii i Tajlandii. Dołącz do ponad 2,000 czytelników. Otrzymuj co-miesięczny newsletter z poradami na temat podróży i życia w obu tych krajach.

Subscribe

We won’t send you spam. Unsubscribe at any time.

Built with ConvertKit

Mapa

Magnolia Bistrot

Magnolia Bistrot znajduje się przy przeuroczym małym parku. To miejsce trochę droższe, gdzie przebywają przeważnie imigranci z USA, czy z UK. Polecam je jednak dlatego, że mają tu bardzo dobre, unikatowe wina, często z ekologicznych winiarnii. Dodatkowo, ich jedzenie jest przepyszne! Jadłam tam parę razy i mogę śmiało polecić chyba każde danie. Wszystko podawane jest w postaci tapas, więc możesz zamówić parę talerzy i spróbować więcej potraw.

Mapa

Pharmacia

Nieco droższa opcja, ale na pewno warto tutaj zajrzeć. Restauracja znajduje się w muzeum medycyny i wystrój to na pewno odzwierciedla. Latem, a także zimą w ciągu dnia, kiedy świeci słońce, można wygodnie usiąść sobie w fotelu, na tarasie i podziwiać widoki.

Więcej informacji 

Nannarela Gelato

Udałam się tam za namową mojego czytelnika, który wychwalał tę lodziarnię pod niebiosa. Nie jestem fanką lodów, ale muszę przyznać, że lody w Nannarela Gelato są jak chmurka z nieba! Zdecydowanie polecam to miejsce miłośnikom deserów. Porcje są niezwykle duże i w przystępnej cenie.

Mapa

Bairro Alto – gdzie się zatrzymać?

Dear Lisbon Charming House – piękne pokoje z widokiem na miasto. Obsługa jest tutaj przemiła, a śniadanie naprawdę pyszne. Cena jest oczywiście adekwatna do standardu, więc polecam to miejsce tylko tym, którzy chcą wydać nieco więcej.

Oasis Backpackers’ Hostel – ten miły hostel znjaduje się zaraz przy punkcie widokowym Santa Catarina, a więc jest doskonały na wypady na miasto. W cenę wchodzi również bufet śniadaniowy.

Friendly Hills Bairro Alto – doskonała lokalizacja i świetna obsługa, a do tego niska cena! Czego chcieć więcej?

Bairro Alto i Chiado – Praktyczne porady

Bairro Alto i Chiado w Lizbonie warto odwiedzić rano, kiedy nie ma jeszcze takiego tłoku. Ma ono też swój urok wieczorem. Ja bardzo lubię chodzić po Chiado około godziny 20. Nie ma wtedy tam tak dużo ludzi i ma się przestrzeń na zdjęcia. Z kolei, Bairro Alto po zmroku rozbrzmiewa głośną muzyką, otwierają się wtedy kluby i bary, a po północy, w sezonie letnim, ciężko jest przejść spokojnie. Kiedyś szłam tamtędy bardzo wcześnie rano i jest to zupełnie inna twarz tej dzielnicy. Porę dnia więc dobierz według własnego stylu podróżowania i upodobań.

Jedno popołudnie raczej wystarczy, aby zobaczyć atrakcje i poczuć klimat tych dzielnic. Możesz tutaj zajść np. po odwiedzinach i zwiedzaniu Alfamy.

FAQ — Bairro Alto i Chiado

Czy Bairro Alto i Chiado to ta sama dzielnica? Nie, to dwie sąsiadujące ze sobą dzielnice, które turyści często mylą. Chiado to elegantszy, bardziej literacki rejon z kawiarniarniami, księgarniami i sklepami — aktywny przez cały dzień. Bairro Alto budzi się dopiero wieczorem i słynie przede wszystkim z nocnego życia, klimatycznych uliczek i widokowych punktów nad miastem.

Ile czasu potrzeba na zwiedzanie Bairro Alto i Chiado? Na spokojny spacer z kawą i kilkoma przystankami wystarczy pół dnia. Jeśli chcesz zobaczyć ogrody, muzea i miradouros, zaplanuj cały dzień. Wieczór warto zostać na Bairro Alto, które po zmroku zamienia się w zupełnie inne miejsce.

Kiedy najlepiej odwiedzić Bairro Alto? Zależy czego szukasz. Chiado najlepiej zwiedzać rano — mniej tłumów, kawiarnie dopiero otwarte, można w spokoju usiąść z kawą pod pomnikiem Pessoi. Bairro Alto warto odwiedzić dwa razy: w ciągu dnia dla miradouros i klasztoru, a wieczorem dla atmosfery.

Czy Chiado jest drogie? Rua Garrett i okolice to jedna z droższych ulic handlowych Lizbony. Ale kawa w A Brasileira kosztuje tyle samo co wszędzie indziej — kilka euro. Drogich restauracji jest tu sporo, ale przy odrobinie szukania znajdziesz też miejsca w przystępnych cenach.

Czy Elevador da Bica nadal kursuje? Tak, Elevador da Bica działa normalnie (bilet 3,90 Euro), choć co roku zamykany jest na kilka tygodni zimą na przegląd techniczny. Natomiast Elevador da Glória jest zawieszony od września 2025 roku po tragicznym wypadku i na razie nie wznowił kursowania.

Jak dostać się do Bairro Alto i Chiado? Najbliższe stacje metra to Baixa-Chiado (linie Azul i Verde) — stamtąd windą lub schodami prosto w serce Chiado. Możesz też wysiąść na Restauradores i wejść na górę Elevadorem da Bica od strony Cais do Sodré. Obie dzielnice są bardzo blisko siebie — najlepiej zwiedzać je pieszo.